Styczeń 2026 w MOK-u

Krótkie podsumowanie roku 2025

Rok 2025 przebiegał pod znakiem obchodów 1000-lecia Koronacji Bolesława Chrobrego. Tę rocznicę obchodzono w całej Polsce, a więc Głogów uczcił to wydarzenie. Tym bardziej, że związki pierwszego Króla Polski z Głogowem są niezaprzeczalne i potwierdzone w kronikach.

W marcu został zaprezentowany „Jeden Bolesław”. To kolejna okolicznościowa moneta głogowska, wydana z okazji tysięcznej rocznicy koronacji Bolesława Chrobrego. Awers monety zawiera wizerunek Bolesława Chrobrego, rewers - fragment głogowskiego grodu z czasów pierwszych Piastów.

Rocznicę koronacji i powiązania władcy z Głogowem zostały przedstawione w książce „Głogów w czasach wojen Bolesława Chrobrego”, która ukazała się pod koniec roku. Autorem publikacji jest Dariusz Andrzej Czaja, autorką ilustracji – Anna Bigos.

Głogów świętował Jubileusze. Jednym z nich jest 80-lecie ruchu regionalistycznego w Głogowie.

Właśnie 80 lat temu, w 1945 roku powstało Koło Kulturalno-Oświatowe. Tradycje kontynuowało Towarzystwo Ziemi Głogowskiej, potem Głogowskie Towarzystwo Kultury. Potem było Towarzystwo Miłośników Głogowa, które obecnie nosi nazwę Towarzystwa Ziemi Głogowskiej. Rożne nazwy, ale cel i misja niezmienne: popularyzowanie wiedzy o Głogowie i rejonie, dbałość o dziedzictwo kulturowe i pamięć o ludziach tych ziem.

Z okazji Jubileuszu została wydana Publikacja „Towarzystwo Ziemi Głogowskiej. 80 lat ruchu regionalistycznego w Głogowie” pod redakcją Antoniego Boka i Wiesława Maciuszczaka. Uświetnieniem obchodów była Gala 80-lecia Towarzystwa Ziemi Głogowskiej, podczas której zostały wręczone liczne nagrody i wyróżnienia, w tym złota Honorowa Odznaka „Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego”dla TZG nadana przez Sejmik Województwa Dolnośląskiego.

W mijającym roku Jubileusz 40-lecia działalności obchodził Chór Beati Cantores. Jubileuszowych koncertów było kilka w ciągu dwóch lat. Były różne w tematyce i charakterze. Obchody otwierał koncert „Zaufaj i trwaj”, jeszcze w 2024 roku. A w listopadzie 2025 odbył się uroczysty Koncert Jubileuszowy, który był podsumowaniem 40-letniej działalności Chóru Beati Cantores.

20-lecie działalności celebrował w tym roku Chór Gospel Space of Grace. We wrześniu z okazji Jubileuszu we wrześniu zaśpiewali koncert zatytułowany „Ja wierzę”, natomiast na początku listopada odbył się Koncert Jubileuszowy Chóru Gospel Space of Grace, który jednocześnie był ostatnim koncertem tegorocznych Głogowskich Spotkań Jazzowych.

Warto odnotować, że głogowianie dają się poznać poza naszym miastem. Coraz większą popularnością wśród miłośników kryminałów cieszą się książki Stefana Górawskiego. Pozytywne recenzje, wysokie miejsca w rankingach – to świadczy o dużej popularności jego powieści. W mijającym roku została wydana kolejna powieść „Gorycz spełnionej zemsty”.

W dziedzinie muzyki coraz większą sławę zdobywa głogowianka Daria Kuziak, pomysłodawczyni i kompozytorka pierwszej łemkowskiej opery pt. „Hołos”.

Po premierze w listopadzie 2024 r. we wrocławskim Forum Muzyki opera podbiła serca melomanów i teatromanów w Krakowie i Warszawie, a na początku lutego 2026 roku będzie można ją zobaczyć ponownie we Wrocławiu, w Forum Muzyki. Choć zapowiedź, że będzie można zobaczyć od dawna jest nieaktualne dla tych, którym nie dane było znaleźć się w gronie szczęściarzy, którym udało się kupić bilety. Zostały bowiem wyprzedane w weekend po rozpoczęciu sprzedaży.

Za popularnością i pragnieniem zobaczenia tej opery wśród widzów idą entuzjastyczne recenzje w prasie w Polsce, wywiady, spotkania i promowanie opery. Twórcy opery, w tym Daria Kuziak gościli w programie „Pytanie na śniadanie”, a w „Tygodniku Kulturalnym" na TVP Kultura opera znalazła się wśród omawianych najciekawszych wydarzeń artystycznych.

A inne sukcesy? Medal Gloria Artis dla Janusza Owsianego nadawany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Co poza tym? Oczywiście ważne wydarzenia głogowskie. Między innymi we wrześniu odbył się Festiwal „Zbrodnia i kawa” zorganizowany przez kawiarnię o tej nazwie. Powodzenie tego festiwalu i spotkań świadczy o popularności literatury kryminalnej.

Było ludowo. Tegoroczne Fontanny Klasyki nawiązywały do folkloru polskiego, portugalskiego i celtyckiego. A oprócz tego w Głogowie zagościły „Potańcówki na ludową nutę”.

I tradycyjnie już liczne głogowskie koncerty i spektakle.

Z Barbarą Walendzik W mijającym roku jubileuszowym Chóru Beati Cantores

Dobiega końca rok jubileuszowy Chóru Beati Cantores. Minęło już trochę czasu od najważniejszego koncertu, Koncertu Galowego. Przed nami już tylko jeden koncert zamykający Jubileusz. Z tej okazji rozmawiam z kierowniczką i dyrygentką chóru, Barbarą Walendzik.

- W tym roku mamy 40-lecie Chóru Beati Cantores. Obchody były rozciągnięte w czasie. Z czego to wynikało? Ja mam dwie wykluczające się teorie. Z jednej strony podsumowanie, jakby zamknięcie pewnego rozdziału, ale z drugiej – otwarcie nowej karty. Co z tego jest bliższe Waszej motywacji? A może jeszcze coś innego?

- Nigdy się nad taką wersją obchodów Jubileuszu naszego chóru nie zastanawiałam. Po prostu chciałam dobrać bardzo różny repertuar naszych koncertów, pokazać, jak różne utwory śpiewamy. Wszystkiego nie dałoby się pomieścić w jednym koncercie, stąd rozbicie na kilka koncertów. A ponieważ jesteśmy chórem działającym głównie przy parafii – chociaż jesteśmy stowarzyszeniem – pierwszym koncertem był koncert „Zaufaj i trwaj” na podstawie utworu skomponowanego przez Małkowicza [red: Zbigniewa] do tekstów siostry Faustyny. To było nasze otwarcie Jubileuszu. Drugim koncertem, zupełnie innym w charakterze, był koncert pieśni ludowej, który był w czerwcu. To było coś innego, to jakby dwa bieguny muzyczne, choć muzyka ludowa też się ściśle wiąże z religijnością. Wiele utworów ma swoje źródło w twórczości ludowej. Także tu jest jakiś związek, mimo że te rodzaje muzyki są różne. Kolejnym naszym koncertem był koncert polskiej piosenki rozrywkowej.

- Duże zaskoczenie.

- Tak, duże zaskoczenie, że coś takiego też mamy w swoim repertuarze. Zresztą, nasze koncerty, które wcześniej się odbywały, też były bardzo różne. To nie była tylko muzyka sakralna. Ale muzykę rozrywkową śpiewamy zdecydowanie najrzadziej. Na tym koncercie śpiewaliśmy piosenki od utworów z okresu dwudziestolecia

międzywojennego do całkowicie współczesnych.

- Po drodze mieliście jeszcze koncert piosenek patriotycznych.

- Ale on nie był w ramach obchodów 40-lecia chóru. Ale tak, pieśni patriotyczne też mamy w swoim repertuarze.

A zwieńczeniem Jubileuszu był Koncert Galowy, w którym zawarłam utwory tylko z akompaniamentem. To też było coś innego, chociaż bazowaliśmy na repertuarze, który wcześniej, wiele lat temu śpiewaliśmy na swoich koncertach.

- Jak narodził się pomysł, aby sięgnąć do początków?

- Pomyślałam sobie: „40 lat… to dużo czasu. Sięgnijmy więc do repertuaru, który mieliśmy na początku.” Ale przygotowaliśmy również dwa utwory zupełnie nowe.

Ten pierwszy to „Jubilate”, a drugi to „Wielka miłość”, utwór z tekstem oryginalnym w języku angielskim, do którego Tadek Kolańczyk napisał tekst po polsku zachowując charakter tekstu oryginalnego.

- Macie przed sobą jeszcze jeden koncert, który miał być wcześniej, ale został przełożony.

- To był koncert kolęd. Miał odbyć się w styczniu, ale ze względu na to, że dużo osób chorowało, musieliśmy go odwołać. My ten koncert zrobimy jeszcze w grudniu tego roku. Przygotujemy go z chórem Gaudium. Wprowadzimy do niego nową formę, której jeszcze nie wykorzystywaliśmy.

- Kiedy będzie ten koncert?

- 28 grudnia, w niedzielę po świętach. Chcemy zamknąć nasz Jubileusz kolędami.

- Czyli koncert odbędzie się w okresie, który jest najbardziej odpowiedni dla śpiewania kolęd.

Cofnijmy się jednak trochę w czasie. 40 lat temu powstał Chór Beati Cantores, który Pani prowadzi niemal od początku. Pracowała Pani w Szkole Muzycznej i tam też prowadziła chór. Skąd wzięła się miłość do śpiewu chóralnego? Bo spodziewam się, że bez zamiłowania trudno tyle lat i z takim zaangażowaniem tym się zajmować.

- Śpiewałam u wybitnego chórmistrza wrocławskiego Edmunda Kajdasza, w Cantores Minores Wratislavienses. Byłam zauroczona jego postacią, jego podejściem do śpiewu i sposobu prowadzenia chóru.

- A jak zaczęło się śpiewanie pod kierunkiem pana Kajdasza?

- Profesor Edmund Kajdasz prowadził zajęcia z chóru w liceum muzycznym we Wrocławiu, w którym byłam uczennicą. W roku 1966 zebrał grupę entuzjastów śpiewu chóralnego, uczniów klas maturalnych, i tak narodził się Chór Cantores Minores Wratislavienses, w którym miałam to szczęście być i wiele lat występować z chórem, m.in. na Festiwalu Wratislavia Cantans. [red: Festiwal Wratislavia Cantans zaczął się w 1966. Chór Cantores Minores Wratislavienses występował na tym Festiwalu już od pierwszej jego edycji.]

- Jak to się stało, że przyjechaliście do Głogowa?

- Plany mieliśmy inne. Kaziu [red: Kazimierz Walendzik] zaczął pracować w Filharmonii Zielonogórskiej, grał w orkiestrze. W 1971 roku w Głogowie powstawała szkoła muzyczna, poszukiwali nauczycieli. Mąż już grał w orkiestrze Huty Miedzi, w Głogowie miał rodzinę – mieszkała jego mama i siostra, więc zdecydowaliśmy się zamieszkać w Głogowie i zacząć tu pracę.

- A jak było z poprowadzeniem Chóru Beati Cantores. Na początku prowadził chór ktoś inny. Jak to się stało, że już po trzech miesiącach Pani przejęła prowadzenie chóru?

- Chór założył ksiądz Ryszard Dobrołowicz. Szukał kogoś, kto mógłby go poprowadzić. Na początku chór prowadził Paweł Smorawiński. Ja znalazłam się w tym chórze, bo po prostu chciałam śpiewać.

Po trzech miesiącach zaproponowano mi prowadzenie chóru. I tak trwa to do dziś.

- Prowadziła Pani chór w szkole muzycznej. Czym różni się prowadzenie chóru z dziećmi i z dorosłymi?

- Czy jest jakaś różnica…? Nie, zasada jest taka sama. Pracuje się nad emisją głosu, nad dykcją, nad utrzymaniem intonacji głosu. Pracuje się nad aparatem głosowym zarówno z dziećmi – tylko w mniejszym zakresie – jak i z dorosłymi. Tu nie ma różnicy, praca wygląda tak samo. Inne jest może podejście.

- A z kim trudniej się pracuje?

- Po prostu inaczej. Pracowałam z dziećmi i z dorosłymi, ze starszymi, bo mam przecież też seniorów, z którymi czasem pracuje się podobnie jak z dziećmi, małymi kroczkami.

- Ponad 20 lat temu powstał chór Gaudium. Co było powodem, że zdecydowała się Pani założyć ten chór, skoro był Beati Cantores?

- To nie ja założyłam. Założyła go Ewa Święch, pierwsza prezeska Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Zaproponowano mi poprowadzenie chóru i podjęłam się tego.

Pierwsze próby z chórem Gaudium zaczynałam od utworów jednogłosowych, potem stopniowo wchodził dwugłos, następnie trójgłos. W tej chwili śpiewamy nawet w czterogłosie.

- Wracając do Chóru Beati Cantores: Skąd się wzięła nazwa? Czy była od początku?

- Nie. To był chór parafialny. Pierwsza nazwa pojawiła się po dwóch latach. Nazwaliśmy się Beati Cantores Glogovienses, ale w końcu zdecydowaliśmy się na krótszą formę Beati Cantores (szczęśliwi śpiewaniem). To się spodobało.

- Śledząc historię Chóru Beati Cantores można zauważyć, że uczestniczycie we wszystkich ważnych wydarzeniach w naszym mieście. Wymienię tylko kilka z licznych Waszych występów: oprawa muzyczna mszy świętej, podczas której poświęcono plac budowy głogowskiej kolegiaty, uświetnienie obchodów wręczenia literackiej nagrody im. Andreasa Gryphiusa, koncert w Zamku Książąt Głogowskich z okazji 750 rocznicy powstania Księstwa Głogowskiego, udział w uroczystościach otwarcia głogowskiego ratusza po odbudowie, uświetnienie obchodów Jubileuszu szkół: I Liceum Ogólnokształcącego, Zespołu Szkół Ekonomicznych – to tylko kilka z bardzo licznych Waszych występów.

Można powiedzieć, że współtworzycie historię Głogowa.

- W zasadzie tak. Byliśmy zapraszani chyba na wszystko; kiedy były wręczane nagrody literackie im. Gryphiusa, kiedy powstawała wyższa szkoła w Głogowie... wiele wydarzeń.

Pamiętam, jak śpiewaliśmy w ruinach kolegiaty. Ksiądz Dobrołowicz zapoczątkował msze z okazji 11 listopada. Przy pomniku odbywały się msze polowe i śpiewaliśmy podczas tych mszy.

- Braliście też udział w nagraniach pierwszego filmu o Głogowie.

- Tak, śpiewamy w tym filmie.

- A który występ wspominacie z największym sentymentem. Czy dałoby się wskazać taki?

- Trudno… Śpiewaliśmy na targach EXPO w Hanowerze, mieliśmy tam swój koncert w pawilonie polskim. Śpiewaliśmy w Bazylice św. Piotra. To były niezwykłe koncerty.

- Macie na swoim koncie dużo nagród na różnych przeglądach i konkursach chórów.

- Braliśmy udział w różnych konkursach, choć nie tak bardzo wielu jak na te 40 lat. Braliśmy udział m.in. w Festiwalu Muzyki Religijnej w Rumii, w Festiwalu Polskiej Pieśni Chóralnej w Katowicach, w Międzynarodowym Festiwalu Olomouc w Czechach, w festiwalach piosenki patriotycznej, w Toruniu na Festiwalu Ars Liturgica i jeszcze innych.

- I zdobywaliście nagrody.

- ...tak

- Również sami byliście organizatorami.

- Zaczęło się od tego, że były Zamkowe Spotkania Chóralne. Powstały z inicjatywy Ryszarda Głombińskiego, członka Chóru Gaudeamus, który prowadziła Lidka Słotwińska.

Po dwóch latach, w 1998 roku przejęliśmy prowadzenie Spotkań, bo Lidka [red: Słotwińska] zrezygnowała. A nie chcieliśmy, żeby to się skończyło.

Zapraszaliśmy chóry, żeby się spotkać, wspólnie pośpiewać, występować, wymieniać doświadczeniami. To nie był konkurs, tylko koncerty. Takie były założenia. Trwało to jakiś czas, a później narodził się pomysł konkursu. Nazwaliśmy go Silesia Cantat (Śląsk śpiewa) – jesteśmy na Śląsku. Ale pandemia spowodowała, że to przerwaliśmy. Później już trudno było wrócić.

- Co śpiewacie w Chórze najchętniej?

- Trudno powiedzieć. To zależy, nad czym akurat pracujemy. Ale lubimy każdą dobrą muzykę.

- Jak długo trwa praca nad repertuarem na koncert.

- Różnie, ale średnio są to „bite” dwa miesiące. Najpierw pracujemy z kolejnymi głosami oddzielnie, potem łączymy i wtedy pracujemy nad interpretacją utworu.

- Widać na koncertach, że w chórze śpiewa Pani syn, czyli przejął miłość do śpiewu chóralnego.

- Tak, on też śpiewa. Zaczynał jako dziecko. Śpiewał najpierw w sopranach, później przeszedł do altów, bo zaczął się mu zmieniać głos. Skończył na basach. Teraz mieszka i pracuje w Poznaniu, Tam też śpiewa w chórze. Ale często bywa w Głogowie i jeżeli tylko ma możliwość, to zasila chór i chętnie śpiewa razem z nami.

- Przed wami jeszcze koncert kolęd w tym roku. A jakie są plany chóru na następne 40 lat?

- Nie ma planów konkretnych, sprecyzowanych. Na razie odpoczywamy. Szukamy materiałów i inspiracji.

Teraz musimy się zastanowić nad tym, co w przyszłym roku, żeby napisać projekt. W planie jest koncert pieśni adwentowych. A co jeszcze? - To zobaczymy. Na razie nie wiem.

- Dziękuję bardzo za rozmowę i życzę jeszcze wielu wspaniałych lat śpiewania – „szczęśliwego śpiewania”.

Rozmawiała Elżbieta Bock-Łuczyńska

Dni Świętego Mikołaja

Dni Świętego Mikołaja, świąteczne koncerty i spektakle - co w grudniu 2025 w kulturze?

Głogów i ziemia głogowska w 1945 r. - wykłady z okazji 80 rocznicy powrotu Ziem Zachodnich i Północnych do Polski

Dwa wykłady Antoniego Boka GŁOGÓW I ZIEMIA GŁOGOWSKA W 1945R.